Transcript of Zaafları Tetikleyen Vadilerde Zaman Geçirmek

Hoca efendi diyor ki, "İnsandaki zaafların çeşitli faktörleri vardır. Bu faktörlerin, bu faktörlerin en önemlisi o vadideki meşguliyet ve malumattır. Mesela bazıları Hollywood yıldızlarını ve Avrupalı artistleri bir marifetmiş gibi öğrenirler, bilirler ve bunları mevzu hissederler. İşte bu bilme ve alaka onların zafını arttırır diyor hoca efendi. Bakın bazen dikkat edin insandaki zaafların çeşitli faktörleri var diyor hoca efendi. Önce faktörlerin en önemlisi o vadideki meşguliyet. Yani kendi zafiyetimizi biliyorsak orada meşguliyetten de kendimizi kurtarmak zorundayız. malumat düşünün. Yani Hollywood yıldızlarının isimlerini Avrupalı artistleri bilmek diyelim. Marifetmiş gibi öğrenmek, bunları mevzuba hissetmek. Ne yapıyor? Oradaki zaafı büyütüyor. Öyle değil mi? Zaaf artırır diyor hoca efendi. Orada takılmayı kuvvetlendirir. Marifet değil bu. Zaafların çeşitli faktörleri var. Mesela bir insanın kuvve-i şehiviye noktasında, kuvvet-i şeheviye noktasında bir zaafı varsa ne olması gerekiyor? En önemlisi o faktörden kendini uzak tutması gerekiyor. O vadide meşgul olmaması, o vadide malumat sahibi olmaması gerekiyor. Bilgi sahibi. Şunu da bilelim, bunu da bilelim. O vadide diyelim ki işte kuve-i şehiviye vadisinde bilmesin. Bu da işte faktörlere bakan meselesi. Takıntıların zaaflar diyor hoca efendi insanda küçükken başlar. Mesela çocuk 5 yaşında çalmaya alışır. 1213 yaşında aşık olur. 25 yaşındayken de ona göre işler yapar. Çocukken başlıyor zaaflar. Anneler babalar görür çocuklarının zaaflarını, neye zaaf olduğunu. Ama bir insan hakikati idrak ettiği anda doğru yola girerse kısa zamanda veli olabilir. Doğru yola girerse yani o zaaflarından kurtulmayı, o zaafları yönetmeyi başarabilirsin. 5 yaşında çalmayı öğrenir insan. Ama bir insan doğru yolu bulur ve o zaafından kurtulursa 1213 yaşında aşık olur insan. Ama o beşeri aşkı nihayetsiz kemal ve cemal sahibine tevcih etmeyi başarabilirse o zaman kısa zamanda veli olabilir. Şu özellikle şu yaşadığımız asırda zaaflarımızın diz boyu olduğu şu asırda zira bunca yıldır üzerinde yaşadığı alışkanlıklarını ve zaaflarını bir anda terk etmiş oluyor insan. Öyle oluyor değil mi? doğru yolu bulduğunda insan bir sürü zaafını, bir sürü alışkanlığını terk ediyor. Evet. Başka bir misal veriyor hoca efendi. Bazı insanlarda kendini uykusuz bırakacak derecede şehhevi güç vardır. Böyle birisi ifetiyle yaşar ve harama hiç girmezse bir anda amudi olarak veliliye yükselebilir. Amudi dikey demek. Normalde biz yaptığımız ibadetlerle, biz yaptığımız ibadetlerle bir yükseliş grafiği sergilemeye çalışıyoruz. Ama bir insan zaaflarını kontrol etmeyi başardığında dikey, amudi olarak velayete yükseliyor veliliye. Bakın ne diyor. Bir insanda uykusuz kendisini bırakacak kadar güçlü bir kuvve-i şehebiye olabilir. Böyle birisi iffetiyle yaşarsa, harama girmezse amudi dikey olarak yükselebilir. Öyle zannediyorum ki normal bir insan ancak 10 yıllık gece ibadetiyle bu dereceye yükselebilir diye de ilave ediyor hoca efendi. 10 yıl tehecüte kalkacaksınız. Bir mesafe katedeceksiniz. Bir insan o zaafını kontrol etmek suretiyle 10 yılda gece ibadetiyle elde edilen bir mesafeyi amudi olarak dikey olarak katedebilir. Hoca efendi söylüyor bunları. Demek ki bizim hani manam nispetinde manem deriz ya hep. Zorluk arttıkça mükafatta artar diye. Yaşadığımız asrın zorlukları pek fazla ama farkındaysanız mükafatları da pek fazla. Yeah.